(1) Dorpsfiguren: Zuster Basilia

1947 Viering van Zuster Basilia

Heel Moen heeft zich zondag 5 oktober 1947 op zijn beste getoond. Vlaggen wapperden, nieuwe klokken draaiden op den toren, mensen knikten, kinderen liepen rond..

’t Was te zien dat alle Moenenaars meededen om Zusterke Basilia te vieren, zevenenveertig jaar lang deed ze de bewaarschool te Moen, en nu zij officieel op rust gaat, wensten de meer dan 1500 oud-leerlingen haar een oprechte hulde te brengen.

Het was eenvoudig en toch groots. In de vroegmissen hield E. H. P. Dr. Dewijn O. P., ook een oud-leerling , een aangepast sermoen om de betekenis van den dag te belichten, maar met de pontificale hoogmis steeg de luister van deze hulde. Plechtig werd Mar. Catry, missiebisschop, afgehaald aan het klooster.

Midden honderden lachende gezichten trok de jubilaresse mede ter kerke waar voor de eerste keer een plechtige pontificale mis werd opgedragen ter intentie van Zuster Basilia en al haar oud-leerlingen. Alles was er hemels, een weelde van licht en bloemen, een feest van zang en muziek, een nooit geziene vrome massa, een fijn en pakkend sermoen van Pater Dewijn onder de mis, uitdeling van gedachtenissen.

Na het De Deum trok de bisschoppelijke stoet weer naar het klooster. Zusterke Basilia legde een mooie ruiker neder voor het standbeeld van de gesneuvelden en allen gingen mee naar de speelplaats waar in de muur van de bewaarschool een kleine gedenksteen werd onthuld. Met passende woorden verheerlijkte Gaby Gousseau, Schepen van Onderwijs, de onmeetbare verdienste van ’t klein zusterke voor de kinderen van Moen.

Aan de kerkelijke en burgerlijke overheden, het schoolcomité, de gemeenteraad, de openbare onderstand en het onderwijzend personeel werd de eerewijn in ’t klooster aangeboden.

De feestvreugde bereikte haar hoogtepunt bij de volkshulde in het christelijk Volkshuis. De ruime zaal was te klein. De bonte avond zal bij iedereen als een van de mooiste, de aangenaamste, de fijnste in het geheugen blijven.

Kinderen van de meisjes- en knechtenschool, alsook kleine en grote sloebers brachten fijne nummertjes voor, die iedereen stil hielden of deden schateren van het lachen. Ook reidansen werden mooi uitgevoerd en oogstten veel bijval.

Tussen in, Z. E. H. Deken van Avelgem trad op het podium en onderlijnde de grootheid en het belang van het katholiek onderwijs. De Heer Van Acker, burgemeester, dankte op gemoedelijke en luimige wijze, in naam van de gemeente. Juffer L .Desmet ontroerde door haar diep gevoelde hulde. Z.E.H. Bestuurder van O. L. Vrouw der VII Weeën te Ruiselede, dankte het Moense volk voor de hulde gebracht aan zuster Basilia, hulde die ook aan gans de kloosterorde gebracht werd.

Pater Dewijn vertolkte ten slotte de oprechte gevoelens van eerbied en dankbaarheid van alle oud-leerlingen en vatte alles samen in een hartelijk “zusterke, wij zien U gaarne.”

Mgr. Catry vereenigde zich bij die hulde en wenste alle Moenenaars proficiat. Door tweemaal drie generaties van haar leerlingen werden de milde giften aan Zuster Basilia geschonken om de Moense processie nog meer luister bij te zetten.

Dr. Pillen, die ook gans de dag had meegemaakt, kon niet nalaten een laatste hulde te brengen aan de geliefde Zuster Basilia, en namens de honderden aanwezigen nodigde hij het zusterke uit op het podium te willen verschijnen om te tonen dat zij verre van versleten en uitgeput van krachten, nog springlevend is en jong van harte en de zorgen van geneesheren niet nodig heeft.

Zuster Basilia beantwoordde aan het verzoek en rap als een kat de trappen op! Met vriendelijk gelaat en dankbaar gebaar groette zij haar Moensche volk. Geestdriftige ovatie!

Na een dankwoord van E.H.Pastoor, een leve lang en het nationaal lied door het muziek gespeeld, werd deze feestzitting gesloten. Nog bleven de klanken van het muziek natrillen, en lang nog zullen alle mensen zeggen: “’t Was schoon! Zuster Basilia heeft het verdiend!”

Wij wensen de zeer verdienstelijke zuster een lang en vroom verblijf te Moen, want gedurende 47 jaar is ze er vergroeid.
Moge de gemeente zich immer tonen zoals ze dien zondag was; eensgezind in ’t goede, dankbaar om ’t schone en oprecht.

Bron: Eigen Archief