De ‘Sportwereld’ van Arthur Van Lancker uit Moen

Arthur Van Lancker die tot vóór een paar jaar onze dagbladen nog in de brievenbussen schoof, woont in de Vaartstraat te Moen. De omwenteling aan het kanaal Kortrijk-Bossuit die aan zijn deur doorgaat, raakt zijn koude kleren niet. Alleen vindt bij het spijtig dat “de Souterrain” als natuurhoekje verdwijnt.

Arthur is populair en gevoelig. We weten al te best dat hij de dood van Jempi Monseré heeft betreurd net alsof hij zijn verzorger was. Arthur is een rasechte wielerliefhebber. In de sportmiddens is hij trouwens geen onbekende, integendeel grote wielrenners als Marcel Kint, Germain Derijcke en Briek Schotte zijn hem nog steeds indachtig met een praatje en een groet bij een of ander wielerontmoeting. Dit is allemaal begrijpelijk. Arthur was slechts 8 jaar, toen hij geboeid werd door gesprekken van zijn vader en buurman Cyriel Steelandt op de dorpel van de straat. Hij weet nog te
vertellen over de supporters van Pol Deman die na een ovenwinning van deze in de ronde van België met aankomst te Harelbeke te voet op de klompen naar Rekkem trokken, de bloemtuil op een stok geknoopt en in de hoogte gehesen.

Sportvriend

Arthur was ook een goede vriend van Karel Van Wijnendaele. Voor Karel Steyaert, want dit was zijn eigenlijke naam, heeft hij nog verslagen van wielerwedstrijden in het noorden van Frankrijk, bijeengetrommeld. Pittige anekdotes gingen ermee gepaard, maar toen hij zijn onkosten en een kistje sigaren kreeg, wilde Karel hem opnemen als redacteur voor de Sportwereld “Maar ‘k aanvaarde het niet, omdat ik geen Frans-en-kon”, zegt Arthur “en Karel
heeft me dit altijd kwalijk genomen”.
Toch zijn we vrienden gebleven. Van 1922 tot 1960 was de Moense wielerliefhebber altijd aan de aankomst van de klassieker Parijs-Roubaix om de renners die hem nauw aan het hart lagen op te vangen bij hun aankomst. Tuur heeft veel verdiensten in de wielerwereld. Zelfs was hij lid van ‘t hoofdbestuur van de Westvlaamse wielerbond. Toen hij er op aandrong zijn plaats aan een ander af te staan
wilde men hem zomaar niet schrappen, vandaar is hij nog steeds (maar dan erelid). Arthur Van Uni ckker kan boeiend vertellen. Een fijn verhaal is ongetwijfeld de telefonische communicatie van Arthur en zijn vriend René naar het sportlokaal. Deze naar aanleiding van de overwinning van de Moense wielrenner Camiel Clairhout in Ronse-Gent-Ronse in ‘t jaar 1923.

De eerste

Camiel was een goede renner, maar zelfs Arthur had niet gedacht dat de Moense wielercrack deze koers kon winnen. En toch gebeurde dit. De supporters leefden in een euforie. De ene greep naar de pintjes, de anderen (Arthur en zijn vriend René) wilden eerst de gemeente Moen op de hoogte brengen van de bijzondere prestatie. Ze telefoneerden naar Lena van ’t Sportlokaal. Ze trokken door Ronse op zoek naar … een telefoon. Eindelijk waren ze aan een goed adres. Ze werden een kamertje binnengeleid waar aan een muur dat vreemd bakske met die fameuze hoorn hing. Arthur liet René doen, die had zogezegd van alles wat verstand. René nam de hoorn af, belde en zei: “Hallo.” Niets horend legde hij de hoorn terug neer en meteen ging de bel. Arthur gaf hem een duw en zei: “Allee René, zeg het zere dat Camiel gewonnen heeft.” En hij deed het met een haast alsof hij onmiddellijk zou geëlektrocuteerd worden.

Overtuigd dat ze daarmee te Moen wisten dat Camiel Ronse-Gent-Ronse gewonnen had, gingen ze tevreden opnieuw hun wielerkampioen opzoeken. Onderweg hadden ze elkaar nog op gewezen hoe gemakkelijk een telefoon toch was. Wel voelden de vrienden zich ietwat onzeker toen Camiel vroeg wie er de telefoon had opgenomen maar in de zegeroes werd het antwoord “we hebben er niet op gelet” opgenomen zonder commentaar. Ze trokken dan maar naar huis. Dronken (van blijdschap) verwachtten ze zich aan een afhaling vanwege de fanfare. Niets daarvan. Aan het lokaal stond nog geen fiets.

Lena, de café-uitbaatster vraagt: “welk nummer hebt ge gedraaid als ge zogezegd getelefoneerd hebt?” Ietwat beteuterd en enigszins in hun eer gekrenkt: “Vallen ze zo vies dat we een nummer moeten draaien?” (VLM)

BRON: Artikel uit “Het Nieuwsblad”