(1) Herinneringen van Arthur Van Lancker

Inleiding

Toen Arthur Van Lacker omtrent 75 jaar was, hoorde ik toevallig dat hij door het afsterven van een buur en leeftijdsgenoot veel verdriet had en zegde: Nu zijn er niet zoveel meer, weldra is het mijnen tijd.

Zo kwam het dat ik hem ontbood bij mij thuis met het verzoek nog een schoon werk te doen, nl. het schrijven van zijn herinneringen, wat wij dan zouden publiceren in het tweede deel “Moen, ons dorp van toen”.
Ik vroeg hem alles wat hij zich herinnerde te willen opschrijven. Ik zag aan zijn stralende blik dat hij het zou doen. Hij, de sterke man en harde werker had weer een doel.
“Wat zoudt ge willen?” was zijn vraag.
“Begin met het aantekenen van al de gewezen namen van cafés.”

Hij begon hiermee: de namen die hijzelf vergeten was, ging hij navragen bij leeftijdgenoten. Trots bezorgde hij mij die eerste lijst. Daarna het ontstaan van de wielersport tot in 1975.
Toen dit af was, vroeg ik hem alles vanaf zijn kinderjaren te willen opschrijven.
Hier volgt het resultaat van zijn werk.
“Ik hoop dat ik het nog mag beleven dat ik dat deel zie” had hij mij nog gezegd. Het heeft niet mogen zijn. Het werd een stuk eigen beleefde geschiedenis van Moen en de mensen. Een brok menselijk beleven, waarin vele ouderen zich zullen kunnen terug ontdekken en waarbij de jongeren een warm beeld krijgen van een stukje hedendaagse geschiedenis.
Wij zijn Arthur Van Lancker zeer dankbaar, en wij dragen hem dit boek postuum aan hem op.

M.-Antoinette Vandenbulcke, voorzitster Heemkundige Kring Moen