Moen: identiteit

Gemeente in de provincie West-Vlaanderen, gerechtetelijk en administratief arrondissement Kortrijk, gerech telijk kanton Kortrijk II, in Zandlemig-Vlaanderen, op de helling van de vallei van de Schelde, aan het kanaal Bossuit-Kortrijk (…)    1044 ha, (1974) 2 826 inwoners.

De hoogte neemt af van 6ó m. op de Keiberg tot 20 m. in de Scheldevallei. Op de natte alluviale valleibodem van de Schelde na, overwegen meestal goed gedraineerde en vruchtbare licht-zandleem-, zandleem – en leembodems, natter in de beekdepressies. Het inwoneraantal neemt toe: 2 338 inwoners in 1947 en 2 471 in 1961. De gemeente heeft woonfunctie voor pendelaars, vooral naar het Kortrijkse (in 1961 : 32 % van de actieve bevolking).

Katoenspinnerij, kleding-, dakpannen- en bakstenenindustrie. De landbouwactiviteit heeft betrekking op 64 bedrijven, met een gemiddelde bedrijfsgrootte van 11, 2 ha. Bodemgebruik: weiland (24%), graangewassen (43, 5%), nijverheidsgewassen (11%; vooral suikerbieten, minder vlas), droog geoogste erwten (2, 5 %), voederbieten (2, 5 %), groenvoedergewassen (2 %) en tuinbouw (4, 5 %, vooral groenten)

Monumenten

De neogotische Sint-Eligiuskerk, in 1873 naar de plannen van architect Croquison van Kortrijk gebouwd, vervangt een romaanse kruiskerk van ca. 1100.

Geschiedenis

De oudste vermelding (12deeeuw) luidt Meune,  in de 13de eeuw treft men Mouden en Mounes aan en later Mauve en Mouwe, vermoedelijk van het germaans ‘mulda’ of ‘mullia’ (= zachte aarde, mulle grond of stuifzand). De kasselrijn Oudenaarde omvatte eertijds drieëndertig dorpen waaronder Moen of Mauwe. Het graagschap Moen behoorde tot de heren van Croix. Het oude huis van Croix, uit de kasselrij Rijsel, is bekend van de 12de eeuw af door Eustache, heer van Croix en van Mande, die Boudewijn IX van Vlaanderen volgde op zijn tocht naar Constantinopel. In 1718 werd aan Ignace van C roix, heer van Dadizele, de titel van graaf, gehecht aan het hoge hof van Mauve (Moen), toegekend. Sint- Eligius, de patroon van de parochiekerk werd aange- roepen tegen paarde- en veeziekten, vuur- en brand rampen en allerlei verzweringen. De Sint-Eligiusommegangen werden in 1778 afgeschaft. In dit jaar verbood Felix Willem Brenart, bisschop van Brugge, het zegenen der paarden met de relikwie. In 1805 vaardigde de bisschop van Gent, Franciscus de Paula de Beaumont, verbod uit te paard aan processies deel te nemen. Maar het dorp Moen kantte zich tegen het verbod van de Bisschop van Gent en bleef aan het oude gebruik vasthouden.

BRON:  “Winkler Prins Encyclopedie Van Vlaanderen” deel 4, blz. 330/331, artikels aan de hand van Dr. W. Vlassenbroeck, Drs. L. Wuyts en Drs. J. J. Veys.